bu aralar

Hayat o kadar hızlı akıyor ki avuçlarımızdan.. 

durup bir saniye geri baktığımızda şaşıp kalıyoruz bu duruma.. birkaç zamandır böyle oluyor.. 

durup geriye baktığım saniyeler hatırlatıyor gerçeği bana.. 

ve bu aralar bu saniyeler artıyor hayatımda.. 

her gün dünün aynısı derken bir bakmışım aylar geçmiş oluyor.. 

işe girmişim ben mesela geçen yıl sonbaharda.. 

daha alışamadım derken dördüncü maaşımı almışım bu ocakta.. hatta kasım ikibinonbirde  “Hani her sabah yollarda gördüğünüz; hani o durakta bekleyen mutsuz suratlar, çökmüş omuzlar, yitmiş hayaller, var ya onlardan biri oluyoruz yavaş yavaş…” yazmışım. çocuk düşlerimiz yok artık 

Oysa olmaya başlamışım yavaş yavaş.. 

aslında yavaş yavaş değil hiçbir şey.. 

çok hızlı gerçekleşiyor tüm yaşananlar.. 

farkına varmak biraz zaman alıyor sadece..