ama oldu.
yok oldu hayaller. gel zaman git zaman yerine yenileri geldi. düştük bazen, kanamasa da artık dizlerimiz ağladık yine. bu sefer gözyaşı dökmeden. toparlanması daha güç oldu. ama oldu. sonr a . sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. kar bile eskisi gibi yağmadı yeryüzüne. beyazlatmadı kaldırımları. o zaman... biz hangi ara bu kadar değiştik, derinleştik, dengesizleştik?? oysa biz küçükken, zaman hayat larımızı kirletmemişken defterin sağ yanına geçmek bile mutlu ederdi bizi.